•                                                 உகரத்தில் வெளியாகும் எழுத்தாக்கங்களுக்கு அவ்வவற்றின் ஆசிரியர்களே பொறுப்பாளிகளாவர்..!

Sunday, October 20, 2019

வேலன் என்றொரு வேழம்!: பகுதி 2 -கம்பவாரிதி இலங்கை.ஜெயராஜ்-


(சென்ற வாரம்)
அவர்மேல் காதலாகிக் கசிந்து உருகியது. உணர்ச்சி பொங்க, பொறுக்க மாட்டாமல், அவர் காலில் விழுந்து கட்டிப்பிடித்துக் கதறி அழுதேன். அன்றிருந்த உணர்வு நிலை அப்படி. அவரும் அதே அலைவரிசையில்தான் இருந்தார். நான் காலில் விழுந்து அழ, அதுகண்டு வேலன் விம்மியழத் தொடங்கினார். வேலன் அழ, வேலி அழ, வித்துவான் அழச் சூழ்நிலை சோகமாயிற்று. சுதாகரித்து என் தலை தடவி, 'நீ நல்லா இருப்ப, நீ நல்லா இருப்ப' என்று, விம்மி வெடித்து வாழ்த்தினார். அவரை நினைந்து நான் அழுதேன், என்னை நினைந்து அவர் அழுதார். இன்றைய என் வாழ்வின் ஏற்றங்களுக்கு, அன்றைய மாஸ்ரரின் வாழ்த்தும் ஓர் அடிப்படை.

   

அச்சோகச் சூழ்நிலையை வித்துவான் ஆறுமுகம் விலக்கினார்.
வேலனை நோக்கி,
'செட்டியாருக்கு எழுதிய சீட்டுக் கவி வெண்பாவை,
மீண்டும் ஒருதரம் சொல்வாய்' என்று மிரட்டும் தொனியில் சொன்னார்.
வேலன் அவ்வெண்பாவை மீண்டும் சொல்ல,
'தம்பீ, இது வெண்பாவாடா?' என்று அழுகை மறந்து, வித்துவான் குறும்பாய்க் கேட்க,
வாய்விட்டுச் சிரித்தார் வேலன்.
'போங்கண்ண! வெண்பாவா முக்கியம்? விசயந்தான் முக்கியம்' என்றார்.
வித்துவான் சிரிப்படக்கி,
'ஏதோ, செட்டியாருக்கு வெண்பா தெரியாததும் நல்லதாய்ப் போய்விட்டது' என்று சொல்ல,
வேலனும் நாமும் விழுந்து, விழுந்து சிரித்தோம்.
சங்கமத்தில் மீண்டும் சந்தோசம் குடிபுகுந்தது.

   

Post Comment

Saturday, October 19, 2019

கழகமதைத் தன் வீடாய் நினைந்து போற்றும் கண்ணியனும் விண்சேர்ந்தான்! -கம்பவாரிதி இலங்கை.ஜெயராஜ்-


லகமெலாம் நம் இசையின் புகழை நாட்டி
ஓயாது உழைத்த மகன் விண்ணைச் சேர்ந்தான்
கழகமதைத் தன் வீடாய் நினைந்து போற்றும்
கண்ணியனும் விண்சேரக் கலங்கிப் போனோம்.
கலகலெனச் சிரித்தேதான் வார்த்தை பேசும்
கலைஞன் அவன் இல்லாத உலகுதானும்
நிலவதிலா வான் போல ஆயிற்றம்மா!
நெஞ்சமெலாம் இருள் சூழ்ந்து போயிற்றம்மா!

ஆங்கிலத்தார் வாத்தியத்தை அடக்கித்தானும்
அதில் எங்கள் அருமை மிகு இசையை ஏற்றி
ஓங்குபுகழ் வளர்த்தவனை உலகமெல்லாம்
ஒப்பற்ற கலைஞனெனப் போற்றிற்றம்மா!
ஆங்கரிய புகழ் வளர்த்தும் அகத்தில் அந்த
ஐயனவன் துளிகூடப் பெருமையின்றி
பாங்குடனே அனைவரையும் அன்பால் ஈர்த்தான்
பரமபதம் தனைச் சேர பதறிப் போனோம்.

ஈழத்தில் எம்தமையே உறவாய் ஆக்கி
இதயத்தில் இடம் கொண்டான் இனிய நல்ல
வேழத்தை நிகர்த்து அவன் மேடையேற
விண்முட்டும் கரவோசை வியக்கும் வித்தை
ஆழத்தைக் கண்டவர்கள் அதிர்ந்து நிற்பார்
ஆ என்ற வாய் மூட மறந்து நிற்பார்
கோலத்தின் அழகதுவும் அருவிபோலக்
கொட்டுகிற இசை அழகும் எவர்தான் மீட்பார்.

கம்பனுடைப் புகழ் விருதுதைக் கடந்த ஆண்டு
கண்ணியனே நீ வந்து ஏற்றுச் சென்றாய்
நம்முடைய பேறென்று மகிழ்ந்து போனோம்
நலத்தோடு மேடையிலே வேந்தன் போல
எம்முடைய உளம் ஈர்த்தாய் இனிப்பாய்ப் பேசி
ஏற்றமிகு உரை செய்தாய்  இதயம் ஈர்த்து
உம் பெரிய புகழ் நிறுத்திப் போன ஐயா!
உலகமதைக் கடந்ததுவும் ஏனோ சொல்வீர்?

வித்தையதை விரல்களிலே வைத்து என்றும்
வியன் உலகை ஈர்த்தவனே விரும்பித்தானும்
பத்மஸ்ரீ விருதுன்னைத் தேடிவந்து
பலம் பெற்றுத் தனை உயர்த்திக் கொண்டதேயாம்.
எத்தனையோ தேசம் உனை அழைத்துத் தங்கள்
இதயமதில் இருத்தித்தான் புகழே சேர்த்து
பத்தியுடன் வணங்கியதைக் கண்ணால் கண்டோம்
பார் கடக்க எங்ஙனமாய் முடிந்ததையா?

உன்னுடனே யாழ் அதனால் போட்டி கொண்டு
உடன் பிறப்பாய் இசை பொழிந்த நங்கைதானும்
அண்ணனவன் தனைப் பிரிந்து அதிர்ந்து நிற்பாள்
ஆங்கவளை எங்ஙனமாய் ஆற்றுவிப்போம்
விண்ணதிர இசைபொழிந்து வீறாய்ப் பண்பின்
விளை நிலமாய் எம்மனதை உயர்த்துவித்தீர்
கண்ணெதிரே விண்போகக் கலங்கி நின்றோம்
கதிரியரே உளம் உருகிக் கதறி நின்றோம்.

விரல் நிறைய மோதிரமும் விளங்கும் நல்ல
வீறான நெற்றியிலே திலகம் தானும்
நிரல் நிரலாய் மாலைகளும் நெஞ்சம் ஈர்க்கும்
நினைவதிலே மறையாத சிரிப்புத்தானும்
குரலதிலே வாராத இசையைக் கூட
கொட்டுகிற விரல் அசைவும் குன்றாதெம்மை
அரவணைத்து நின்றதுவாம் அன்பு தானும்
அகம் மறந்து போயிடுமோ! அழுது தீர்த்தோம்.

காலத்தை இசையதனால் வென்று நின்றாய்
கற்பகமாய் இசை அளித்துக் கனிந்து நின்றாய்
ஞாலத்தை உன் இசையால் ஈர்த்து நின்றாய்
நல்ல பல விருதுகளை ஏற்று நின்றாய்
தாளத்தை, சுருதியதை தன்னுள் ஏற்று
தாளாத இசைக்கடலை விரித்து நின்றாய்
ஈழத்தை மனமதனில் ஏற்று நின்றாய்
எப்போதும் எம்மனத்தில் இருப்பாய் நீயே!

Post Comment

நீதித்தராசில் தமிழ்மக்கள் கூட்டணி: பகுதி 1 -கம்பவாரிதி இலங்கை ஜெயராஜ்-


லகம் மகிழ,
தமிழ்த்தலைமைகளின் இடையே ஜனாதிபதித் தேர்தல்பற்றி,
சென்றவாரம் ஏற்பட்டிருக்கும் ஒருமைப்பாடு மகிழ்ச்சி தருகிறது.
இவ் இணைப்பைப் பொறுப்புணர்ச்சியோடு உருவாக்கிய,
பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கு எனது மனமார்ந்த பாராட்டுக்கள்.
எனது சென்ற வாரக் கட்டுரையிலும்,
அதுபற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.
யார் குத்தினால் என்ன? நெல் அரிசியானால் சரிதான்.



Post Comment

Friday, October 18, 2019

ஆண்டவனின் அம்மை: பகுதி 2 -கம்பவாரிதி இலங்கை ஜெயராஜ்-


(சென்றவாரம்)
மண ஓலை செலவிட்டு மண முரசு முழக்கி, இனம் கூடி வாழ்த்த, மெல்லடியும், மென்னகையும் கொண்ட மயில் போன்ற புனிதவதிக்கு, மலர் மாலை சூட்டிய காளையாம் பரமதத்தனை மணம் செய்வித்து, நிதிபதியும், தனதத்தனும் நிமிர்ந்து மகிழ்வுற்றனர். அத் திருமணச் செய்தியைக் கதைக்குறிப்பேற்றி, கனிய உரைக்கின்றார் சேக்கிழார். அவ் அருமை காண்பாம்.



உலகையாளும் நம் சிவனார்தம் அம்மைக்குத் திருமணம்.
அரிய நலங்கள் மிக்க நம் அன்னை புனிதவதியை,
நிதிபதியின் புதல்வன் பரமதத்தன் கரம் பற்றுகிறான்.
தெய்வச் சேக்கிழார் அத் திருமணச் செய்தியை,
உயர் கருத்தேற்றி உரைத்த கவிதை இது.

அளிமிடைத்தார்த் தனதத்தன் அணி மாடத்துள் புகுந்து
தெளிதருநூல் விதிவழியே செயல் முறைமை செய்தமைத்துத்
தளிரடிமென் நகைமயிலைத் தாதவிழ்தார், காளைக்குக்
களிமகிழ் சுற்றம் போற்ற கல்யாணஞ் செய்தார்கள்.

மேற்பாடலில் தளிர் அடியும் மென்னகையும் கொண்ட அன்னையை,
மயிலாய் உவமிக்கும் சேக்கிழார்,
தாதவிழ் மாலையைச் சூட்டிய பரமதத்தனை,
காளையாய் உவமிக்கிறார்.
அன்னை மென்மயில், ஐயனோ வன்காளை,
உவமையே அவர்தம் பொருத்தப்பாட்டின்மையை உணர்த்துகிறது..
காளை ராசியோடு கன்னி ராசி பொருத்தமுறுமா?
வண்ண மயிலெங்கே? வலிய எருதெங்கே?
அழகின் அடையாளம் மயில், அதிர்வின் அடையாளம் எருது,
இல்லறத்தில் சிறக்க முடியாத இயல்புடைய அன்னைக்கு,
பறக்க முடியாப் பறவையான மயில் உவமையாகிறது.



Post Comment

Saturday, October 12, 2019

வேலன் என்றொரு வேழம்!: பகுதி 1 -கம்பவாரிதி இலங்கை.ஜெயராஜ்-


லகின் உன்னதங்கள் பல.
அவற்றுள் 'ஆசிரியமும்' ஒன்று.
கற்பிப்பவன் ஆசிரியன் என்றுரைப்பது இன்றைய வழக்கமாகிவிட்டது.
ஆனால் நம் முன்னை உரையாசிரியர்கள்,
ஆசிரியன் என்ற சொல்லுக்கு,
மாணவனால் கற்கப்படுபவன் எனப் பொருள் உரைத்தனர்
நல்ல மாணவன் ஆசிரியனிடம் கற்பதோடல்லாமல்,
ஆசிரியனையும் கற்கிறான்.
நல்லாசிரியர் ஒருவரிடம் கற்கும் பேறு பெற்ற ஒருவன்,
அவ்வாசிரியரையும் உளத்துள் வாங்கி உயர்கிறான்.
அங்ஙனம் ஆசிரியரை உள் வாங்குவதால்,
அவரது அறிவுச் சாயல்கள் அவனில் பதிகின்றன.
அதனாற்றான் குடும்பங்களில் சந்ததி சொல்லும் மரபைப் போல,
அறிவுலகிலும் சந்ததி சொல்லும் முறைமை தமிழுலகில் உண்டாயிற்று.
அங்ஙனம், என்மேல் தன் சாயல் பதித்தவர் வித்துவான் க.ந. வேலன் அவர்கள்.


Post Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...